Eco Safari Terschelling

Partner

Man kijkt met een verrekijker vanuit een van de quads van EcoSafari de natuur van Terschelling in.

In de vroege ochtend of avond, als heel Terschelling óf nog in bed ligt óf aan de maaltijd zit, trekt Maarten Sjoers er met zijn gasten op uit. ‘Op die tijdstippen kom je weinig mensen tegen en zijn de dieren het meest actief.’ Als enige op het eiland heeft Maarten toestemming van Staatsbosbeheer om met zijn 100% elektrische wagentjes de natuurgebieden in te trekken.

Afrika ervaring op Terschelling

Op een winderige zaterdagavond in het voorjaar verwelkomt hij de Zuid-Hollanders Jolijn en Roderick Guépin. Drie jaar geleden waren ze in Zuid-Afrika op safari, het leek hen leuk dat ook op Terschelling te doen. In twee wagentjes vertrekt het kleine gezelschap vanuit Lies. Australische herder Sinne zit prominent naast haar baasje op de voorstoel. ‘Sinne is heel goed in reeën zoeken’, introduceert Sjoers haar. Zelf is hij ook niet slecht in dieren zoeken. In korte tijd zien we een bruine kiekendief met een muis in zijn klauwen, een sperwer die een konijn heeft gevangen en een roodborsttapuit die zijn geriedel vanuit de top van een struik laat horen ‘Hij zit daar prachtig,’ fluistert Sjoers, ‘kenners zouden een moord doen voor zo’n foto.’ Klik, klinkt het drie keer achter elkaar. Wij hebben hem! Een fazant scharrelt op twee meter afstand van onze ecowagentjes door het helmgras. Wij praten – weliswaar gedempt – met elkaar, maar het beest raakt er niet door van de wijs. ‘Dieren zijn niet bang voor machines,’ weet Sjoers, ‘maar als we wandelaars waren, was hij allang weg geweest.’

Zwanen en zonnedauw

We rijden over zandpad na zandpad, door nat wilgenbos, een duintop op, en nog één. We zien de Noordzee, we zien hazen, konijnen en nog meer vogels. Zwanen zelfs. Sjoers: ‘Die heb ik hier nog nooit gezien, zwanen zijn vogels van zoet water.’ Hij attendeert ons op het trillerige geluid van rugstreeppadden in een duinvallei die helemaal onder water staat. ‘In de zomer is het hier droog, dan groeit er zonnedauw.’ Hij dist het ene na het andere interessante weetje op, de Guépins hangen aan zijn lippen. Jolijn: ‘We hebben vandaag al heel vaak tegen elkaar gezegd: wat is het hier ontzettend mooi. Wij gaan zeker terugkomen, mét de kinderen.’

De zon schijnt over de duinen van Terschelling.

Safarizon

Sjoers is trots op de Jut Safari’s die hij aanbiedt in samenwerking met de Waddenvereniging. ‘Een paar keer het wagentje uit om afval te rapen is een mooie break tussen al mijn verhalen door. En hoe mooi wil je het hebben? Terwijl je geniet van de natuur, help je die natuur ook mooi te hóuden en voorkom je bijvoorbeeld dat zo’n prachtige kiekendief plastic binnenkrijgt. ‘Hij wijst naar de duinrand waar een dieporanje zon langzaam achter verdwijnt. ‘Is dat een safarizon of niet?’ Zuid-Afrika is er niks bij.

Tekst door Annemarie Bergfeld.

Deel dit verhaal